گـــــلی دارم به خــــــــلق و خو شفیق است
و بــــــر عشق مــــــن عــــاشق دقیق است
زبــــانش چــــــون حــــــیا دارد،لــــــــبانش
بـــــه من می گفت با این دل رفـــــــــیق است
شـــــــب اندر طــــــره ی مـــــــشکین او گم
و روز،در چــــــهره ی ماهش حــــــقیق است
نـــــــشانش را اگــــر پــــــــرسند، گــــــویم:
فـــــلانی لعل نــــــایاب عــــــــقیق اســـــت
اگـــــرچه کـــــم ســـــــخن مـــــــی گوید اما
ســــــکوتش نـــــیز با طـــــــوفان رفیق است
ز دل پــــــرسیدم از عـــــــــمق نـــــــــگاهش
بــــــــدید و دم نزد ژرف و عـــــــــــمیق است
و چشمم تـــــــــــــرک قــــایق گفت و دیدم
درون عـــــمق چــــشمانش غـــــریق است
بــــکن پـــــر با لـــــــــــبانت هفت خـــــط را
کـــــه جانم مــــــــست آن جــــــام عقبق است
تــو با مـــن باش دنیا خـــود به کــــــام است
چو طوفان هست، کی ترس از حـریق است
برچسب:
نویسنده: بهرام درخشانزاده
تاريخ: دوشنبه
23 ارديبهشت
1392 ساعت: 13:24